Dün gece, midemdeki bütün kelebekleri kustum.

                            Mavi bir kuş geliyor içerlerden

                            Özgürlüğü getirmiş

                            Yine kendi gibi mavi bir yerden

                            Mavi bir adam geliyor içerlerden

                            Ne getirmiş bilinmez

                            Adı Özgürgillerden

Sevgi,en sevdiğin şarkının son notası gibidir. Bitsin istemezsin ama biticektir bilirsin.

Bir bulut yakaladım
Gökyüzünün en ucra köşesinden
Bir güvercin yakaladım
Dünyanın en mavisinden
Bir çocuk yakaladım
Renklerin en renklisinden
Bir adam yakaladım
Şişenin en dibinden
Bir aşk yakaladım
En sahicisinden

Birbirimize iyi geceler diyip sustuk. Sözde uyuyacaktık. Ama uyuyamayacağımızı ikimizde biliyorduk. Uyuyamadık. Söz vermiştik oysaki, geceleri böyle bitirmeyecektik.Bitti. Şuan yanımda uyumaya çalışıyor olabilirdin. Şuan içinde bulunduğun ve benim bir türlü çözemediğim bu tavrınla bana bağırıp çağırabilirdin. Bunu yapman beni kırmazdı çünkü yanımda olurdun. Sonra ikimizde susardık. Susmayı beceremez birden konuşmaya başlar sanki olanlar hiç yaşanmamış gibi aşkımıza devam edebilirdik. Sen beni öpebilirdin. Ve sonunda birbirimize sarılıp uyuyabilirdik. Masallarda bile böyle bir son olmayacağını ikimizde bilebilirdik. Bilemedik. Masalda değildik. Hiçbir zaman bir masalın kahramanları olamayacaktık. Ben bunları düşünürken bir mesaj gelecekti: Uyudun mu ? Cevap çok açıktı: Uyuyamadım.